Wymagania pokarmowe kapusty – ile składników potrzebuje roślina?
Kapusta biała należy do warzyw o bardzo wysokich wymaganiach pokarmowych. Kluczowy jest okres od posadzenia do formowania główek – to wtedy buduje się potencjał plonotwórczy.
Przy plonie 70 t/ha kapusta pobiera:
250 kg N (azot)
90 kg P₂O₅ (fosfor)
300 kg K₂O (potas)
18 kg MgO (magnez)
350 kg CaO (wapń)
Bez odpowiedniego nawożenia nie ma możliwości uzyskania wysokiego i jakościowego plonu.
Dla uzyskania stabilnych wyników warto utrzymywać następujące poziomy składników (mg/dm³ gleby)
Nawożenie mineralne kapusty – dawki i strategia
Kapusta bardzo korzystnie reaguje na nawożenie organiczne, jesienne lub wiosenne, w zależności od daty jej sadzenia i kategorii agronomicznej gleby. Pod odmiany późne, sadzone w maju i czerwcu, można zabieg wykonać wiosną, z uwzględnieniem ryzyka przesuszenia gleby. W przypadku odmian wczesnych lepiej nawożenie wykonać jesienią. Nawozy organiczne muszą być jak najszybciej przykryte lub wymieszane z glebą. Każdy dzień zwłoki to 10−15% straty azotu.
Kapusta wymaga żyznych gleb, o odczynie zbliżonym do obojętnego, w zakresie pH 6,5−7,5. Jedynie na glebach torfowych pH może być niższe, w granicach 5,5−6,5. Uprawa kapusty na zbyt kwaśnych stanowiskach wiąże się ze zwiększonym ryzykiem porażenia roślin kiłą kapusty. Ponadto dochodzi do problemów z pobieraniem składników pokarmowych, głównie fosforu i molibdenu.
Jeżeli nie zrobiono analizy, zazwyczaj stosuje się następujące dawki w czystym składniku (kg/ha): 150−250 N; 80−100 P2O5; 250−350 K2O.
Niższe z podanych dawek stosuje się dla kapusty wczesnej. W miarę jak wydłuża się okres uprawy, należy zwiększyć ilość składników pokarmowych. Po zastosowaniu obornika należy ograniczyć nawożenie mineralne, zazwyczaj do poziomu (kg/ha): 100 N; 50−70 P2O5 i 150−250 K2O. Inaczej postępujemy w sytuacji, gdy plantacja jest nawadniana. Z powodu większych plonów i ryzyka wymywania składników (głównie azotu), dawki nawozów mineralnych należy zwiększyć nawet o 50%, zależnie od zasobności gleby.
Azot w uprawie kapusty – jak dzielić dawki?
Dawki azotu dla kapusty wahają się od 120 do 250 kg N/ha. Na glebach torfowych, przeznaczonych do uprawy późnych odmian kapusty stosuje się do 50−100 kg N/ha z powodu naturalnie wysokiej jego zawartości w torfie (2−4% N)
Z powodu wielkości dawek i długości wegetacji dawkę azotu należy podzielić na części. Przed sadzeniem rozsady zazwyczaj stosuje się jedną trzecią lub połowę ogólnej dawki azotu, a resztę przeznacza na nawożenie pogłówne i również dzieli się, w zależności od długości uprawy. Jedynie w przypadku uprawy na zbiór bardzo wczesny, można zastosować całość azotu. Nawóz należy wymieszać broną lub agregatem z 5−10-cm warstwą gleby. Nawożenie pogłówne rozpoczyna się po przyjęciu rozsady. W przypadku odmian wczesnych pozostałą część azotu rozsiewa się 2−3 tygodnie po sadzeniu. W uprawie odmian późnych wykonuje się 2−3 nawożenia pogłówne, w odstępie 3−4 tygodni, kierując się zasadą, że im dłuższy okres wegetacji i lżejsza gleba, tym mniejsze jednorazowe dawki azotu (50–75 kg N/ha). Ostatnie nawożenie należy wykonać do końca lipca, ponieważ istnieje ryzyko słabego wiązania główek, które są zbyt luźne i może pogorszyć się ich zdolność przechowalnicza oraz do kwaszenia.
Fosfor i potas – kiedy i jak stosować?
Nawożenie fosforem najlepiej wykonać jesienią, pod orkę przedzimową lub wczesną wiosną. Źródłem fosforu może być superfosfat wzbogacony (40% P2O5) lub pojedynczy (20% P2O5). Kapusta nie ma szczególnych wymagań względem formy potasu, dlatego w jej nawożeniu można stosować sól potasową lub typowe nawozy rolnicze. Mając na uwadze wysokie zapotrzebowanie kapusty na siarkę, warto przynajmniej część potasu wnieść w postaci siarczanu potasu, jeżeli nie będą używane inne nawozy zawierające siarkę.
Mikroskładniki – cichy czynnik plonotwórczy
Kapusta jest bardzo wrażliwa na niedobór boru, którego zawartość w glebie powinna wynosić na początku uprawy 0,5−3 mg B/dm3 gleby. Problemy z dostępnością boru spotyka się najczęściej na glebach podmokłych, świeżo zwapnowanych, w warunkach zbyt wysokiego pH oraz podczas suszy. Jeżeli nawożenie oparte jest głównie na nawozach pojedynczych, warto stosować superfosfat wzbogacony borowany lub saletrzak z borem, a do nawożenia pogłównego saletrę wapniową z borem.
Problemy z manganem występują najczęściej na glebach węglanowych o odczynie obojętnym lub zasadowym, świeżo wapnowanych oraz torfowych. Zalecana zawartość manganu w glebie dla kapusty przed sadzeniem rozsady powinna wynosić 5−25 mg Mn/dm3 gleby. Jeżeli na podstawie analizy stwierdzono bardzo niską zawartość manganu lub kapusta jest uprawiana na glebie torfowej, można zastosować 50−75 kg siarczanu manganau lub 10−20 kg chelatu Mn na hektar. Podczas wegetacji zapobiegawczo można dokarmiać rośliny dolistnie tymi samymi nawozami w stężeniu 0,2−0,5%.
Program nawożenia kapusty
Rekomendowane nawozy:
Przed sadzeniem:
Rosahumus 3kg-6/ha
Algasoil 100kg/ha
Rosafert 5-12-24 300-600kg/ha lub Rosafert 12-12-17 300-600kg/ha
Dolistne:
Startus Acive – po wysadzeniu rozsady 3l/ha
Maral- 1l/ha zabieg połączyć z nawozami mikro i makroelementowymi
ASX Fosfor plus, Rosaleaf żółty, Rosasol -3kg/ha
Tiosiarczan wapnia 10l/ha, Metalosate Calcium 2l/ha
Bolero 1l/ha
ASX Potas Plus 3kg/ha, Rosaleaf pomarańczowy 3kg/ha
ASX Complex Mn Forte 0,5l/ha
