Największy w regionie dystrybutor środków ochrony roślin oraz nawozów
(48) 66 80 471

Insektycydy

Insektycydy – środki owadobójcze, są to substancje chemiczne i mikrobiologiczne używane do zwalczania szkodliwych owadów.

Mogą być to związki pochodzenia naturalnego (np. nikotyna, pyretrum) oraz syntetyczne (np. z grupy chlorowanych węglowodorów, fosforanów organicznych, karbaminianów).

Insektycydy mikrobiologiczne, tzw. biopreparaty, zawierają drobnoustroje, które są chorobotwórcze dla owadów.
Substancja aktywna preparatu może przedostawać się do organizmu szkodnika przez okrywę ciała (środki kontaktowe) lub przez układ pokarmowy (środki żołądkowe). Występują również środki oddziałujące na układ oddechowy owadów. Pod względem sposobu działania w roślinie, insektycydy mogą być powierzchniowe – pozostające i działające na powierzchni rośliny oraz układowe – wnikające do wnętrza rośliny i wraz z sokami przemieszczane do wszystkich części roślin. Przedostając się do tkanek, stają się trucizną dla insektów żerujących na roślinie, nie zagrażając przy tym samej roślinie.
W zależności od substancji aktywnej, insektycydy syntetyczne dzieli się na:

  • Chloroorganiczne (np. DDT, metoksychlor, lindan, aldryna, dieldryna, heptachlor, endosulfan). Są to związki nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w tłuszczach i rozpuszczalnikach organicznych. Działają kontaktowo, przez przewód pokarmowy i drogi oddechowe. Są trwałe chemicznie, toksyczne dla człowieka. Kumulują się w żywych organizmach i środowisku.
  • Związki fosforoorganiczne (estry kwasu fosforowego, tiofosforowego, pirofosforowego, i związków fosfonowych). Nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w tłuszczach i rozpuszczalnikach organicznych. Łatwo ulegają rozkładowi hydrolitycznemu wewnątrz rośliny, na jej powierzchni i w glebie. Okresy karencji preparatów z tej grupy chemicznej są znacznie krótsze, większość jednak cechuje duża toksyczność. W zasadzie nie kumulują się w środowisku, a w organizmach zwierząt stałocieplnych szybko ulegają rozkładowi.
  • Karbaminiany i ditiokarbaminiany. Karbaminiany to pochodne kwasu karbaminowego, ciała stałe, słabo rozpuszczalne w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych, zaś ditiokarbaminiany – pochodne kwasu ditiokarbaminowego. Związku te łatwo wchłaniają się z przewodu pokarmowego, szybko ulegają przemianom metabolicznym i wydaleniu, cechuje je mała toksyczność. Znajdują najszersze zastosowanie spośród insektycydów – stosowane są jako środki owadobójcze i roztoczobójcze, zarówno w ochronie roślin, jak i do niszczenia szkodników magazynowych, domowych i ektopasożytów.